شام آخر
در 28 اکتبر 1923، در عمارت چانکایا، در زمانی که تصمیماتی که سرنوشت کشور را تغییر می داد امضا می شد، تدارک های تب آلود برای شام ادامه داشت. در همین حال، اهیر (انگین شنکان)، خدمتکار قدیمی عمارت، از آمدن بازدیدکننده ای از روستا خبر می دهد. بحث در مورد انتقال به شکل جدید حکومت در طبقه فوقانی عمارت چانکایا شدید است و روز بعد جمهوری اعلام خواهد شد.
