وگو دمیرکول در نمایش خود بخش هایی از زندگی خود، موفقیت ها، شکست ها، تفاوت های طبقاتی اجتماعی و خاطرات زندگی روزمره (مانند داستان نمادین متروبوس) را با زبان طنز مشخص خود ترکیب می کند
